tag:blogger.com,1999:blog-20789141052395984852011-10-20T17:05:05.899-07:00ஜுனைத் ஹஸனிhttp://www.blogger.com/profile/05885533532766119274noreply@blogger.comBlogger321100tag:blogger.com,1999:blog-2078914105239598485.post-69908790613071580772009-01-19T10:17:00.000-08:002009-01-19T10:19:15.816-08:00நின்று நிதானித்திறங்கும்<br />உயர இலை நீர்த்துளியாய்<br />கிளறியெடுத்துத் தெளிக்கிறாய் வார்த்தைகளை<br /><br />நிலவொளிக் கூரை மண்ணெண்ணைத் திரியாய்<br />திடுமென செவியறைந்துச் செல்லும்<br />மேகத்திலினூடான பேரிடியாய்<br />எதிர் புதிராய் இணைந்த படியிருக்கும்<br />ஈராவேஷர்களின் வாளொலிகளாய்<br />இரண்டாம் வகுப்பாசிரியரின்<br />தெளிந்த உச்சரிப்பின் க ங ச வாய்<br />ஒவ்வொரு வார்த்தையையும் ஒற்றை நூலில்<br />இறுகக் கட்டி கோர்த்தெடுத்து விடுமளவில்<br />தேர்ந்த மற்றும் தெளிந்த உச்சரிப்புகள் உன்னிடம்<br /><br />உச்ச நெருப்பில் கிடந்து தூயும் தங்கமாய்<br />உன் நாச் சுவர்களில் பொசுங்கி<br />மோச்சம் பெற்றதாய் மகிழ்ந்து குதிக்கின்றன<br />உன் கோபக் கணல் வார்த்தைகள் கூட<br /><br />இருக்குமழகை இன்னுமேற்றும்<br />அழகு மங்கை அழகாபரணமாய்<br />பழமெடுத்து பாலில் சேர்க்கிறது<br />வார்த்தைகளுக்கபிநயமிடும் உன் விரலாடல்கள்<br /><br />தாளம் மாறா உன் நாவோசையுடன்<br />சுருதி சேர்த்திசைக்கிறது காற்றும் கூட<br /><br />படாரென்ற புறக்கணிப்பின் உன் முதுகுத் தோற்றமும்<br />என்மீதான எல்லாருடைய ஏறஇறங்கப் பார்வைகளும்<br />நீண்டநேரங்கழித்தே எனக்குணர்த்தியது<br />வெகு நேரம் முதற்கொண்டே<br />நீ என்னை திட்டிக் கொண்டிருந்தாயாமென்று.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2078914105239598485-6990879061307158077?l=junaid-hasani.blogspot.com' alt='' /></div>ஜுனைத் ஹஸனிhttp://www.blogger.com/profile/05885533532766119274noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2078914105239598485.post-41248130120375099572008-12-24T10:24:00.000-08:002008-12-24T10:27:08.039-08:00வருதலையுணர்த்தியபடி இருக்கும்<br />பாதச்சுவடுகளோ இன்னும் சலசல ஓசைகளோ<br />நிரம்பியேற்ற வண்ணம் அவன் வருதலிருப்பதில்லை<br />விருந்து கழிந்த திருமணப் பந்தியாய்<br />பனிக்காற்று பாதித்த ஓரிரு மாத சிசுப் பிண்டமாய்<br />அறியா முகவரியின் நிர்க்கதியற்ற ஏழைக் குடியானாய்<br />தான் மறைந்தும் மறையாதொரு நோயை<br />நிறைவாய் நிறுத்திப் போகிறான் எல்லா முறையும்<br />காரணங்களன்றி அவன் வருதலும்<br />மா ரணங்களன்றி அவன் செல்தலும் அமைவதில்லை<br />நாவுகள் முரண்பட்டு மோதும் எந்நேரமும்<br />சுக்கிரன் உச்சியிலிருப்பான் அவனுக்கு<br />உருவமற்ற தனியவனாகத்தான் உருப் பெறுகிறான்<br />எழுச்சியுறும் எப்பொழுதாவதான வேளைகளில்<br />இரண்டு கைகளில் இறுக்கித் திணித்து விடுகிறான்<br />இயலுமாக விளையாதோர் அசுர பலத்தை<br />இரண்டு கால்களும் நமதென்றாலும்<br />இறுக்கி இருத்தியமர்த்திக்கொண்டிருந்தாலும்<br />உடைத்துச் சீறிப் புறப்பட்டு விடுகின்றன<br />அவன் வழிகாட்டுதல்கள் நோக்கி<br />உக்கிரக போதையிலான தொடர் குடிகாரனாய்<br />நின்று ஆண்டுச் சென்ற அவனைப் பற்றி<br />வழிந்தோடிக் கிடக்கும் குருதிகளையும்<br />சிதறிக் கிடக்கும் இறைச்சித் துண்டுகளையும்<br />அவன் சென்ற பின்னரே வலியுணர்ந்து<br />அழுதரற்ற முடிகிறது<br />இனியுமவனை ஒருமுறையேனும் அண்டச் செய்யேனென்ற<br />அவன் ஒவ்வொரு செல்கையிலும் தெளியும் புத்தி<br />மகுடிப் பாம்பாய் பம்மிப் போகிறது<br />அவன் ஒவ்வொரு வருதலிலும்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2078914105239598485-4124813012037509957?l=junaid-hasani.blogspot.com' alt='' /></div>ஜுனைத் ஹஸனிhttp://www.blogger.com/profile/05885533532766119274noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2078914105239598485.post-2767744634345296902008-12-18T07:52:00.000-08:002008-12-18T07:54:48.885-08:00விரிந்த முடி கோலமாய் குருதியகன்ற விழிகளில்<br />ஒப்பாரி கலந்த ஓராயிரம் பிராதிட்டுச் செல்வது<br />எம் குல பெண்களுக்கு வாடிக்கையானது<br /><br />குண்டு கிழித்த மாமன் மாரில் ஒரு நாள்<br />வெள்ளமடித்த மகனைப் பாடி மறு நாள்<br />இடி மடி சேர்ந்த மூப்பெய்யா சகோதரனையும்<br />பாதைவழிப் பேருந்து பரலோகமிட்ட சித்தப்பனையும்<br />அடுப்புத் தீயிலோ அல்லாது பிற கடுப்புத் தீயிலோ<br />தோலுரிந்துத் தொங்கும் ஒரு உறவுக்காரியையும்<br />இடை இடையே இழுத்து அழுது குறுகிக் குறுத்து<br />தன் தேவனைப் பாடி காலனைச் சாடி<br />இறுதியாய் விதியென்று கதி சேர்கையில்<br />குசலம் கேட்டு குட்டையின் அடி கிண்டுகிறார்கள்<br />அது ஓய்ந்து கழிந்த அடுத்தடுத்த நாட்களிலும்<br /><br />கதவிடுக்குகளில் கதறும் காற்றொலிகளில்<br />இரவின் மௌனமுடைக்கும் ஜந்துக்களான ரீங்காரங்களில்<br />சூழ்ந்த கதிர்களுக்கு மத்தியிலான கதிரவனில்<br />மாண்டவர்கள் கரைந்து கொண்டிருப்பதாய்<br />அலறுகிறார்கள் அவர்களை ஆண்டவர்கள்<br /><br />அதிக பட்சம் இன்னும் பத்து நாட்கள்<br />பேரிடி சூழல் அகற்றும் பேறு கால அவகாசங்களைப் போல்<br />மந்திரமோ தந்திரமோ இரண்டும் சேரா எந்திரமோ!<br />எதைக்கொண்டாயினும் அம்மரணத்தை<br />முயற்சியுங்கள் முன்னால் கூற!<br />ஊனறுக்கும் உரத்தலுக்கு உரித்தாக்கட்டும் தங்களை.<br /><br />எஸ்.எம். ஜுனைத் ஹஸனீ<br /><a href="http://www.junaid-hasani.blogspot.com/">www.junaid-hasani.blogspot.com</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2078914105239598485-276774463434529690?l=junaid-hasani.blogspot.com' alt='' /></div>ஜுனைத் ஹஸனிhttp://www.blogger.com/profile/05885533532766119274noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2078914105239598485.post-71478356122065899422008-12-14T11:28:00.000-08:002008-12-14T11:36:58.001-08:00நெட்டி முறித்து எழுகையில் கூடவே எழுகின்றன<br />மனித மாமிச வாசனைகள்<br /><br />என் எழுதலுக்காகவே ஏங்கிக் கிடந்தவனாய்<br />அறுபட்ட பிண்டமொன்றை தொப்பென முன் கடாசி<br />தோய்ந்த குருதி துடைத்தபடி விரைகிறான் ஒருவன்<br /><br />நேரிய குறுகிய அகன்ற பாதைதோறும்<br />இளித்தபடியான சிரங்கள் இறைந்து கிடக்கின்றன<br /><br />தெரு முச்சந்தியில் மண் கவ்விக் கிடக்குமோர்<br />எதுவுமற்ற எலும்போட்டுடலில் இணைக்கச் சொல்லி<br />கெஞ்சும் தோரணையில் என் பால் நீண்டு கிடக்கிறது<br />பிண்டமற்ற வெற்று இடக்கையொன்று<br /><br />ஒரே இடத்தில் மாண்ட ஒரு குழும எண்ணிக்கையை<br />இன்னோரிடத்துக் குழுமம் மிஞ்சியதாக<br />நின்று துணிந்து மரண ஓலமிட்டுக் கொண்டிருக்கிறது<br />வானொலிகளும் தொலைக்காட்சிகளும்<br />மனிதனாயிருந்திருக்காத பெருமூச்செறிந்தபடி<br />வடித்திறக்கிய தூய வெண் சோற்றில்<br /><br />இழுத்திரைத்த இரும்பு வாளியில் ததும்பம்<br />கிணற்றூற்று நன்னீரிலெல்லாம்<br />ததும்புகின்றன இரத்தச் சாயங்கள்<br /><br />தொட்டுத் தொடரும் தீவிரவாதங்களென்று<br />சாடிக் கழித்து பின் கூடியும் கழிக்கிறார்கள்<br />பெருஞ்ஜன ஆளுமை ஆதிக்கர்கள்<br /><br />இருண்டு சூழ்ந்த தோலுலகைக் கிழித்து<br />கருக்கள் ஜனித்திறங்கும் பாதையைப் போல்<br />மாள நேரும் பாதையும் ஒருமையாயிருந்திருக்காத<br />கைசேதத்தில் தேகம் நோகிறார்கள் எஞ்சியவர்கள்<br /><br /><span style="font-size:85%;">எஸ்.எம். ஜுனைத் ஹஸனீ.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2078914105239598485-7147835612206589942?l=junaid-hasani.blogspot.com' alt='' /></div>ஜுனைத் ஹஸனிhttp://www.blogger.com/profile/05885533532766119274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2078914105239598485.post-61844411788249411632008-12-12T05:02:00.000-08:002008-12-12T05:06:05.627-08:00இப்பொழுதுதான் விடுபட்டேன்<br />நொடியில் தோன்றி விர்ரென்று படர்ந்த<br />மூர்க்கத்தனமான கணங்களில் நின்றும்<br />அது கழிந்தும் கழியாத வலிச் சுவடுகளில் நின்றும்<br />வலிக்குப் பின்னாலான சுவடேற்ற தழும்புகளில் நின்றும்<br />இப்பொழுதான் விடுபட்டேன்<br /><br />இது இறுதி விடுபடுதலில்லையென்றும்<br />இன்னும் நீண்டு படரும் அதன் சாணக்கியத்தனமென்றும்<br />இருவருமே அறிவோம்<br /><br />இருந்தாலும் தொடரூம் அதன் வழமை<br />இணங்க மறுக்கும் என் பிடிவாதங்கள்<br />இறுதியில் சரீரம் அறுத்து வலுத்திணித்தல்களுடன் கூடிய<br />கொடுமையான கணங்களும் அதன் ரணங்களும்<br /><br />நானே வென்றதாய் நிமிர்ந்து கொக்கரிக்கும்<br />ஒவ்வொரு ஆரம்ப கட்டங்களிலும்<br /><br />ப்பூவென ஊதி வென்றதாய் நகைத்துச் சிரிப்பேன்<br />கடைசிக் கட்டங்களில் வலியடக்கிக் கொண்டே<br /><br />இதைத் தாண்டினுமொரு கூரான ஆயுதத் தேடலில்<br />வெளிப் பறந்து சென்றிருக்கிறது அது<br />இருந்தாலும் இறுதி வெற்றி எனக்கென்றான<br />கம்பீர வீற்றிருத்தலில் நான்<br />இருவருக்குமான ஜெயிப்பு தோப்பாட்டங்களில்<br />பாவம் உறுப்புகள்தான் தோற்று சோபை குன்றுகின்றன.<br /><br /><br />எஸ்.எம். ஜுனைத் ஹஸனீ<br /><span class=""></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2078914105239598485-6184441178824941163?l=junaid-hasani.blogspot.com' alt='' /></div>ஜுனைத் ஹஸனிhttp://www.blogger.com/profile/05885533532766119274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2078914105239598485.post-36155434256906468592008-12-08T02:44:00.001-08:002008-12-08T02:44:40.712-08:00தெருவெங்கும் அல்லோலப்படுகின்றன<br />என் பற்றியான பேச்சுக்கள்<br />தெரு முக்கு பிள்ளையார் சந்நிதி முதல்<br />கடைசி அய்யனார் வீட்டு வரை<br />ஒவ்வொரு காற்றுத் துகள்களிலும்<br />மொய்த்துக் கொண்டிருக்கின்றன<br />என் மீதான சாடல்கள்<br />இவன்தான் அவனென்று<br />பகிரங்கமாகவே சுட்டுகிறார்கள்<br />குழாயடிப் பெண்கள் தங்களுக்குள்<br />மூணுச் சீட்டாடும் வாலிபப் பட்டாளமும்<br />அடுத்தவர் தொடை சொறிகிறார்கள்<br />அருகில் வந்து விட்டேனென்று<br />விரைந்து செல்லும் கால்களும்<br />என் வீட்டருகில் மந்தப்படுகின்றன<br />புதிய செய்தி கிடைக்குமாவென்று<br />நன்றாய் தெரிந்தவர்களில் சிலர்<br />நிறுத்தி வைத்து குசலம் கேட்கிறார்கள்<br />இதெல்லாம் கால தேவனின் கட்டாயங்களென்று<br />அறிவுரைப்பதாய் தொண தொணத்துச் செல்கிறார்கள்<br />நரை தட்டிய கிழவர்கள்<br />திரும்ப திரும்ப<br />திரும்ப திரும்ப<br />ஆனவற்றை முதலிலிருந்து கேட்டு<br />வெந்த ரணத்தில் கத்தி கடப்பாறை பாய்ச்சுகிறது<br />உறவினப் பட்டாளமொன்று<br />இரண்டொரு நாட்கள் கழிந்து விட்டிருந்தது<br />சுத்தமாய் அமுங்கிப் போயிருந்தன<br />என் பற்றியான பேச்சுக்கள்<br />எத்தனை முறை தெருவில் நடந்தும்<br />என்னை ஏறெடுக்கவில்லை எவரும்<br />பரிதாபப்பட்டுக் கொண்டேன்<br />வசமாய் சிக்கியிருக்கும்<br />அந்த இன்னொருவனுக்காக.<br /><br />எஸ்.எம். ஜுனைத் ஹஸனீ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2078914105239598485-3615543425690646859?l=junaid-hasani.blogspot.com' alt='' /></div>ஜுனைத் ஹஸனிhttp://www.blogger.com/profile/05885533532766119274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2078914105239598485.post-61335757978352337872008-12-08T02:42:00.000-08:002008-12-08T02:43:02.867-08:00நன்றாய் புன்முறுவலித்து<br />எழுந்து இருக்கை தந்து<br />வராதவர்களையும் நலம் கேட்டு<br />திங்க தங்க வைத்தனுப்பினாலும்<br />குற்றம் சொல்லி அலைகின்றன சுற்றங்கள்<br />போஷாக்கில்லாத என் தேகம் பற்றி<br />மழிக்காத என் தாடி பற்றி<br />இஸ்திரியிடப்படா என் மேலாடை பற்றி<br />வஸ்துக்கள் சிதறிக் கிடக்கும்<br />ஒழுங்கற்ற என்னில்லம் பற்றி<br />இப்படியாய்<br />பல்கிப் பெருகிச் செல்கின்றன<br />அவர்களின் தண்டோராக்கள்<br />இப்பொழுதெல்லாம்<br />அரைக் கதவு திறந்து<br />உதடு விரியா புன்னகையிட்டு<br />கண்டிப்பாய் வருவதாய்<br />வெறும் வாய் வேடமிட்டு<br />கதவறைந்துச் சாத்தி விடுகிறேன்<br />மேட்டுக்குடியனாய்<br />வாசலிலேயே வைத்தனுப்பி விட்டானென்ற<br />ஒரேயொரு குற்றம் சொல்லி<br />சனியன்கள் தொலைந்து போகட்டுமென்று.<br /><br />எஸ்.எம். ஜுனைத் ஹஸனீ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2078914105239598485-6133575797835233787?l=junaid-hasani.blogspot.com' alt='' /></div>ஜுனைத் ஹஸனிhttp://www.blogger.com/profile/05885533532766119274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2078914105239598485.post-17682405719106219752008-12-08T02:37:00.000-08:002008-12-08T02:39:04.291-08:00ஒரு பெருமழையொன்றைப் பொழித்து<br />மிதமிஞ்சிப் போன ஈரங்களை<br />தூறல்களாய் சொட்டிட்டுக் கொண்டிருந்த<br />மேகங்கள் ஒளியத் தொடங்கும்<br />மஞ்சமிக்கும் மாலைப் பொழுதுகளில்<br />கதவு தட்டுகிறாய்<br /><br />வீசிப் போன புயலும்<br />வெளி நனைத்துச் சென்ற மழையும்<br />முயன்றுத் தோற்றுக் களைத்த<br />உடலுதறச் செய்யும் ஜில்லிடுதல்களை<br />உன்னில் சொட்டிடும் துளிகளில்<br />பெற்றுத் தந்தாய்<br /><br />சிறு கதையொன்றைச் சிலாகித்து<br />விரல் பற்றிச் சொடக்கிட்டு<br />சட்டையில் மறந்த பொத்தானிட்டு<br />சகலமும் நான் உனக்கென்று<br />சளைக்கச் சொல்லுகிறாய்<br /><br />தொண தொணவெனாமலும்<br />நீண்டதொரு முற்றுமிடாமலும்<br />ஒவ்வொரு தலைப்புகளில்<br />ஒவ்வொரு மௌனமிட்டு<br />சேகரித்து உதிர்க்கிறாய்<br />நுனி நாக்கு வார்த்தைகளை<br /><br />வெது வெதுப்பான குளிரின்<br />மெல்லிய புணர் பொழுதுகளில்<br />இளஞ் சூட்டுத் தேநீர் சுவையை<br />மெல்ல உடலில் பாய்ச்சுகிறாய்<br />என் உள்ளங்கை மீதான<br />உன் உள்ளங்கை ஸ்பரிசத்தில்<br /><br />விசாலப்பட்ட மெத்தையிருந்தும்<br />அகலப்பட்ட போர்வை கிடந்தும்<br />மெத்தென்ற என் உடலில்<br />உன்னுடல் வளைத்த என் கரங்களில்<br />தூங்கிப் போதல் சுகமென்றும்<br />செத்துப் போதல் மா சுகமென்றும்<br />சிந்தையுறச் சொல்லுகிறாய்<br /><br />என் தலை மயிர்க் கோரி<br />என் காய்ந்த உதட்டிதழ்களில்<br />உன் எச்சிலீரமிட்டு<br />சொல்லண்ணா போதையில் கிடத்தி<br />ஓடி ஒளியும் மாலை மேகங்களோடு<br />மறைந்து போகிறாய்<br /><br />அதிகாலைத் தெருக்களில்<br />இரவு மழையின் மிச்சங்களாய்<br />இன்னும் காயாமல் கசிகின்றன<br />உன் இரவு நியாபகங்கள்.<br /><br />எஸ்.எம். ஜுனைத் ஹஸனீ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2078914105239598485-1768240571910621975?l=junaid-hasani.blogspot.com' alt='' /></div>ஜுனைத் ஹஸனிhttp://www.blogger.com/profile/05885533532766119274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2078914105239598485.post-88325407509201625432008-11-19T09:18:00.000-08:002008-11-19T09:19:38.274-08:00"ம்" தொடங்கு<br />நெற்றி சுளித்த பாசாங்கு வேண்டாம்<br />கன்னம் அரிந்த பாவனை போதும்<br />மலர்ந்து நிற்கும் வீட்டு ரோஜா பற்றி<br />வழியிலறுந்த வலது செருப்பு வார் பற்றி<br />சலனமற்றுக் கரைந்த வார விடுமுறை பற்றி<br />தலைப்பு முக்கியமல்ல<br />இதழோரம் வார்த்தை கரைந்தோட வேண்டுமென்பது<br />அதி முக்கியம் எனக்கு<br />செவி கீறும் தூரத்து மேளச் சப்தங்கள்<br />முழங்கிப் போகட்டும் பரவாயில்லை<br />அடுத்து அணைத்து அமர்ந்திருக்கும்<br />மீறிய வருங்கால தலைவனால்<br />மருகும் வருங்கால தலைவியின்<br />முக்கலும் திக்கலுமான கலவிச் சப்தங்கள்<br />பரவாயில்லை நீ போனதும் கவனிக்கிறேன்<br />"ம்" சீக்கிரம்<br />வெற்று உளரல்களாயினும் சிரம் தாழ்த்துகிறேன்<br />வடகிழக்காயும் தென் மேற்காயும்<br />சுழன்றாட வேண்டும் உன்னடி நா<br />அதன் விசையழுத்தப்பட்ட உந்துதல்களில்<br />வட்டமாயும் சதுரமாயும் செவ்வகமாயும்<br />வடிவமேற்கவேண்டும் உன்னிதழ்<br />விரல் தீண்டா பரணி வயலினாய்<br />உன் வார்த்தையின் எச்சிலீரம் வேண்டி<br />என்னோடு காய்ந்து கிடக்கிறது காற்றும்<br />உன் நுனி நாக்குக் குழிப்பரப்பில்<br />சரி எனக்காய் இல்லாமலிருந்து போகட்டும்<br />அர்த்தமின்றி அவதானித்திருக்கும் அந்திப் பொழுதுகள்<br />அர்த்தமாகிப் போகட்டும்<br />பொதியாய் உன் வார்த்தைகள் சுமந்து<br />அவிழ்த்துப் போடு<br />உன் மௌன முடிச்சுகளை.<br /><br />எஸ்.எம். ஜுனைத் ஹஸனீ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2078914105239598485-8832540750920162543?l=junaid-hasani.blogspot.com' alt='' /></div>ஜுனைத் ஹஸனிhttp://www.blogger.com/profile/05885533532766119274noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2078914105239598485.post-86103040301506059212008-11-19T09:10:00.000-08:002008-11-19T09:12:10.800-08:00அது அந்தக் காலம்<br />கூரைக் கீற்று வழி மோகித்து<br />சிமிட்டொளிரும் நட்சத்திரங்களில்<br />சலனற்றுக் கரைந்த காலம்<br />இப்படிச் சொல்லியபடியே<br />உச்சியில் உச்சந்தலையுரிக்கும்<br />வெயிலுக்கிரக வெம்மைகளின் கீழ்<br />இன்னும் திடமாய் ஊன்றுகிறேன்<br /><br />அது அந்தக் காலம்<br />இடுப்பில் வழியும் சிறகடித்து<br />காற்று வழி மேகங்களினூடே<br />கனமற்றுத் திரிந்த காலம்<br />இப்படிச் சொல்லியபடியே<br />கணம் வடியும் கவலைகள் சுமையள்ளி<br />ஏற்கவியலா எடைச் சுமையில்<br />தொப்பென்று விழுந்து செல்கிறேன்<br /><br />அது அந்தக் காலம்<br />தேனொழுகும் நாவுகள் சூழ<br />ஆறிய தேநீர் குவளையேந்தி<br />அவரவர் அப்பட்டங்களை<br />அவிழ்ந்து கொண்ட காலம்<br />இப்படிச் சொல்லியபடியே<br />தாழ்த்தும் செவிகளின்றி<br />தனிமைச் சாளரங்களினூடே<br />வெறுமை வடியுமிதயத்தில்<br />இரகசியங்களள்ளித் திணிக்கிறேன்<br /><br />அது அந்தக் காலம்<br />இதமாய் இழையோடும்<br />இளையராஜா இடைக்கால ராகங்களில்<br />இதயம் கரைந்தொழுகிய காலம்<br />இப்படிச் சொல்லியபடியே<br />கதறிக் காதுடைக்கும்<br />கானா ஒலியை<br />உச்சஸ்தாயில் ஒலி நீட்டி<br />உடல் சுருக்கி உறங்கிப் போகிறேன்<br /><br />கால நீட்சிக் கரைவுகளில்<br />கரைந்தோடுபவர்கள் நாங்களல்லரென்று<br />இறுக்கிப் பிடித்தமர்ந்திருப்பவர்களையும்<br />இடம் பொருள் கால ஏவல்கள்<br />ஒரு கை பார்த்து விடுகின்றன.<br /><br /><br />எஸ்.எம். ஜுனைத் ஹஸனீ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2078914105239598485-8610304030150605921?l=junaid-hasani.blogspot.com' alt='' /></div>ஜுனைத் ஹஸனிhttp://www.blogger.com/profile/05885533532766119274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2078914105239598485.post-76979428596178984292008-11-19T09:08:00.000-08:002008-11-19T09:09:05.883-08:00ஆயிரத்தெட்டு மதுக் குப்பிகள் சேர்ந்து<br />பிணைந்து கூடிக் கலந்த போதையை<br />இரண்டு கண்களில் இறுக்கித் திணித்து<br />கை கொட்டிச் சிரிக்கும் காலைப் பொழுதுகள்<br />சோம்பலானது தூங்கியெழுந்தவன் போலவே<br />இரவில் எட்டி இழுத்த போர்வையை<br />இறக்க ஆரம்பித்திருப்பான் சூரியன்<br />பாதியுறக்கம் இடறிய காட்டத்தால்<br />வெளித்துச் சிவந்திருக்கும் கண்களோடு<br />இறங்கிய கொண்டை ஏற்றி நிறுத்தி<br />நெட்டி முறித்த சேவல்கள்<br />துவக்கியிருக்கும் தங்கள் கூவல்களை<br />பூஜ்யம் ஒன்றாகி<br />ஒன்று ஐந்தாகி<br />ஐந்து பத்தாகி<br />சிறுந்தூறல்கள் வலுத்த பெரு மழையாய்<br />தெருவில் பெருகிக் கொண்டிருப்பார்கள் மனிதர்கள்<br />கறுமையடர்ந்த இல்லத்தறைகளை<br />சாத்தப்பட்ட ஜன்னல் பொந்துகளினூடே<br />வெள்ளையடித்துக் கொண்டிருக்கும் வெளிச்சங்கள்<br />என்னைத் தவிர எல்லாம் எழுந்ததாய்<br />கால்மாட்டிலமர்ந்து கெஞ்சுமம்மாவை<br />பொய்யளாக்கும்<br />அடுத்துறங்கும் அக்காளை எழுப்பும்<br />அப்பாவிற்கான கூப்பாடுகள்<br />ஐயா ராசா செல்லம்<br />கோப்பையில் வழியும் தேநீரோடு<br />அவளுதடுகளில் வழியும் வார்த்தைகள்<br />எத்தனைக் காலைகள் கண்டும்<br />இதமளிக்கவில்லை எக்காலைகளும்<br />அக்காலைகளைப் போல்.<br /><br /><br />எஸ்.எம். ஜுனைத் ஹஸனீ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2078914105239598485-7697942859617898429?l=junaid-hasani.blogspot.com' alt='' /></div>ஜுனைத் ஹஸனிhttp://www.blogger.com/profile/05885533532766119274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2078914105239598485.post-47314225124972563082008-11-19T09:05:00.000-08:002008-11-19T09:06:40.247-08:00காய்த்த உன் ரேகைகளால்<br />நெட்டி நிமிர்த்தப்படுகின்றன பல ஜாதகங்கள்<br />நெல்லுக்கலையும் ஜோசியக் கிளியாய்<br />கணித்துவிட்டு முடங்கிப் போகிறாய் நீ<br />நாளை விழக் கிடக்கும் நாலு சுவற்றுக்குள்<br />காற்றிறைத்த உள்ளங்கை சாத மணலை<br />உன் எலும்புக்கூட்டு மூச்சிலுத்து ஊதுகையில்<br />உன் கறி சேர்ந்த நாலு கறியிலொன்றை<br />நாசூக்காய் யோசித்தெடுப்பான் அவன்<br />மெலிந்த தேகத்து மேலஸ்திரம் உருவுகையில்<br />செருப்பிறைத்த கரும் புள்ளிக்காய்<br />கலங்கும் அவன் கண்கள்<br />தேனொழுகும் அவனகன்ற வாயில்<br />இம்மியளவும் மெய்யொழுகாது<br />வரும்படி வரவில் வாய் பிளந்து<br />வலது கை நீதானென்பான்<br />உதறிச் செல்வான் செல்கையில் செருப்பாய்<br />அதி அத்தியவாசியமல்லாதிற்காய் பல்லிலிக்கையில்<br />கூலியைக் குறைக்க குடைகிறான் எனக்கொள்<br />வீட்டுச் செல்லப் பிள்ளையெனும் அவன் பெண்டீர்<br />சீனியும் சீமையெண்ணையும் ரேஷனிடுகையில்<br />மறுநாள் அவ்வாசல் வரை விட்டால்<br />பூர்ண ஜென்ம புண்ணியமென மகிழ்<br />கறியும் கூட்டும் தேடி வந்து திணிக்கும்<br />நல்ல பழக்கம் வாய்க்கும் எப்பொழுதாவதளுக்கு<br />கூடி மிஞ்சிய இரண்டாம் நாளாணமாகிப் போனன்று<br />உடைந்த உள்ளமொட்டித் தேற்றிக்கொள்<br />உராய்கையில்தான் உயர்கிறீர்கள்<br />நீயும் சந்தனமும்.<br /><br />எஸ்.எம். ஜுனைத் ஹஸனீ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2078914105239598485-4731422512497256308?l=junaid-hasani.blogspot.com' alt='' /></div>ஜுனைத் ஹஸனிhttp://www.blogger.com/profile/05885533532766119274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2078914105239598485.post-71991928197423692902008-10-26T09:45:00.000-07:002008-10-26T09:46:08.848-07:00மயிரில் மையிட்டு<br />உயிரில் பொய்யிட்டு வைக்கும்<br />நாகரீக ஊனப்புத்தி உன் புத்தியென்றால்<br />இருந்து போகிறேன் பட்டிக்காட்டானாகவே<br /><br />மூடிக் கிடத்தல்களை விட<br />ஆடிக் கழித்தல்களில் அரங்கத்தோடு சேர்த்து<br />அங்கங்களுமதிரும் அரைகுறை அம்மண<br />அந்நிய கலாச்சார ஒத்தூதி நீயென்றால்<br />இருந்து போகிறேன் பட்டிக்காட்டானாகவே<br /><br />வடித்துத் தீர்த்துக் களைத்த<br />இல்லாதார் வியர்வையுறிஞ்சி<br />உன் பித்தட்டிட்டு நிரப்பும்<br />உயிர் பேணா உயர் ஜாதி நீயென்றால்<br />இருந்து போகிறேன் பட்டிக்காட்டானாகவே<br /><br />உன் ஒத்தார்களுக்கு உச்சங்களும்<br />பின் மத்தார்களுக்கு மிச்சங்களுமெனும்<br />மூர்க்க முதலாளி ஜாதி நீயென்றால்<br />இருந்து போகிறேன் பட்டிக்காட்டானாகவே<br /><br />வெண் பால் சுரக்கும் தாய் முலை விட்டு<br />வன் கள் வடியும் அந்நிய முலை தேடியோடும்<br />அறிவு கெட்ட அந்நிய ஆதரவன் நீயென்றால்<br />இருந்து போகிறேன் பட்டிக்காட்டானாகவே<br />இறந்தும் போகிறேன் பட்டிக்காட்டானாகவே.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2078914105239598485-7199192819742369290?l=junaid-hasani.blogspot.com' alt='' /></div>ஜுனைத் ஹஸனிhttp://www.blogger.com/profile/05885533532766119274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2078914105239598485.post-70592186821970934392008-10-26T09:43:00.000-07:002008-10-26T09:45:00.675-07:00புதனுக்கும் புளுட்டோவிற்கும்<br />நகர விமானங்களில் நசுங்கிச் செல்லும்<br />முப்பத்தியோ நாப்பத்தியோ ஒரு நூற்றாண்டில்<br />மனிதங்களை எந்திரங்கள்<br />கட்டி மேய்த்து நெறிப்படுத்தியனுப்பும்<br />ஏறிய தலை ஏறியபடியிருக்கும்<br />எண்ணற்ற ஓர் அடுக்குமாடியொன்றில்<br />தனியாளாய் தம்பட்டமின்றி<br />கண்ணாடிப் பெட்டகத்தில்<br />சாய்ந்த படி நின்றிருக்குமது<br />மூடியைத் தொலைத்து<br />மழுங்கிய முனையில்<br />சீரற்று விரிந்த விரிசல்களுடன்<br />மூலைத் துணையில் முடங்கியிருக்குமதை<br />அநேகமாய் அது அந்தக் காலத்தவர்களின்<br />ஆயுதமாயிருந்திருக்கலாமென்பான்<br />எல்லாம் தெரிந்தவன் நானெனும்<br />என்னைப் போல் ஒருவன்<br />அப்படியெல்லாமில்லை!<br />அதனடியில் ஏதோ திரவமிட்டு<br />அவ்வப்போதைய நிகழ்வுகளை இருத்திக் கொள்ள<br />அறிவியலறியாத இருபத்தியோராம் நூற்றாண்டு<br />அப்பாவி மக்களின் அழகு படைப்பிது<br />பதியப்பட்டதை ஒப்பித்துக் கொண்டிருப்பான்<br />நிரலெழுதப்பட்ட எந்திர மனிதனொருவன்<br />எத்தனை காவியம் படைத்தும்<br />எதுவும் மிஞ்சா பயனில்<br />தன் காவியம் சொல்ல<br />தனியொரு மனிதன் இல்லையென்று<br />தன்னந்தனியாய் தனியொரு பாஷையில்<br />தவித்துப் புலம்பும் அந்த பேனா<br />அனைத்திற்குமோர் மாதிரியாய்<br />புள்ளி வைத்துத் துவக்கி விட்டேன் நான்<br />கணினித் திரையில்<br />விசைப் பலகை வழி கவிதை எழுத<br />மன்னிக்கவும்<br />கவிதை அடிக்க.<br /><br /> <a href="http://www.tamilmantram.com/vb/member.php?u=4191" target="_blank">எஸ்.எம். சுனைத் ஹஸனீ</a>.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2078914105239598485-7059218682197093439?l=junaid-hasani.blogspot.com' alt='' /></div>ஜுனைத் ஹஸனிhttp://www.blogger.com/profile/05885533532766119274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2078914105239598485.post-37245211958280460992008-10-06T02:02:00.001-07:002008-10-06T02:04:04.017-07:00காலடி நாவுகள் மட்டுமே<br />சொற்றொடர்களை ஜனித்து விடுவதில்லை<br />திரி மட்டும் தீபமாகாததைப் போல்!<br /><br />பழுத்துக் கனிந்த இதய அறைகளின்<br />அடி ஆழத்தில் கசிந்துக் கொட்டுகின்றன<br />இதமாய் உரசும் இனிய வார்த்தைகள்<br /><br />இல்லாத இதய சுவர் மோதி<br />பிளிறப்படும் எதிரொலிகளில் தோன்றுகின்றன<br />ஆங்காரர்களின் ஆக்ரோஷ வார்த்தைகள்<br /><br />நாவுகளை மௌனிக்க விட்டு<br />பார்வைகளில் பரிமாறிக் கொள்ளும்<br />பிரியாதார்களின் பிரிய வார்த்தைகள்<br />அவர்கள் இமைகளிலிருந்து இறங்குகின்றன<br /><br />இருப்பதாய் இல்லாததைப் பகரும்<br />வாய் வீரா வேஷர்களின் வார்த்தைகள்<br />அவர்கள் உதட்டுச் சிவப்பிலிருந்தே<br />உருவகம் பெறுகின்றன<br /><br />தீயிட்ட உப்பாய் வெடிக்கும்<br />கோபக் கணல் வார்த்தைகள்<br />பிரசவமாகின்றன எதிராளி நாவிலிருந்து<br /><br />இச்சையின் உச்ச முச்சத்தில்<br />முந்திக்கொண்ட வரும்<br />முக்கல் முனகல் வார்த்தைகளின் தோற்றுவாய்கள்<br />அவரவர்களின் அந்தரங்க உறுப்புகளே!<br /><br />எந்த உறுப்பு எதைப் பகர்ந்து வைத்தாலும்<br />பாவம் இந்த நாவைத் துண்டாடுவதாகத்தான்<br />சொல்லிப் போகிறார்கள் எதிராளிகள்.<br /><br />எஸ்.எம்.ஜுனைத் ஹஸனீ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2078914105239598485-3724521195828046099?l=junaid-hasani.blogspot.com' alt='' /></div>ஜுனைத் ஹஸனிhttp://www.blogger.com/profile/05885533532766119274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2078914105239598485.post-20481154127640706582008-09-24T01:27:00.000-07:002008-09-24T01:34:53.092-07:00சுழலும் மின்விசிறியில்<br />இரைந்து கொண்டிருக்கின்றன<br />உன் நியாபகங்கள்<br /><br />அணைக்கப்பட்ட மின் விளக்குகளில்<br />அணையாமல் சுடரிட்டுக்கொண்டிருக்கின்றன<br />நம் அந்தக் கால அந்திமங்கள்<br /><br />வண்டூரும் சப்தங்களும்<br />மாட்டிகளிலிடப்பட்ட ஆடைகள்<br />உராயும் சப்தங்களும்<br />செவிப்பறைகளில் வந்து விழும்<br />அன்னியோன்யமற்ற அமைதிகளில்<br />ஆர்ப்பரித்த காலமெல்லாம்<br />அது ஒரு காலமென்றாகிப் போனது<br /><br />கதறும் அலாரச் சப்தங்களும்<br />இங்கொன்றும் அங்கொன்றுமாய்<br />கரைந்து குரைத்து உறுமிச் செல்லும்<br />இரவு ஜுவிகளின்<br />இணக்கமற்ற இம்சைகளும்<br />ஒரு கணமாச்சும் எனனை திசை திருப்ப<br />ஓராயிரம் மறை படுத்தித்தான் எடுக்கின்றன<br /><br />விட்டம் பார்த்து குத்திட்ட கண்கள்<br />புரளலின்றி நேர்த்தியான் நீட்டலில்<br />அம்சமாய் அடங்கியிருக்கும் உடல்<br />தொடையேறிய இரவாடையையும்<br />இழுக்க மறந்து<br />இறுக்கிப் பிடித்தமர்ந்திருக்கும் கரங்கள்<br />ஏறக்குறைய பிணத்தின் சாயலென்றாலும்<br />தொண்டைக்கும் வயிற்றுக்குமான<br />இடைப்பட்ட பகுதி மட்டும்<br />இன்னும் இல்லையென்றிருக்கிறது<br /><br />கண் இறுக்கி மூடிய பின்னும்<br />இமைகளின் உட்புறத்தில் ஒளிந்து நிற்கிறாய்<br />இம்சித்தல் எங்கள் குலத்தொழிலென்று<br />கொக்கரித்தபடி<br /><br />ஒவ்வொரு முதல் காதலிக்குப் பின்னும்<br />ஒவ்வொரு இரண்டாம் காதலிக்கு முன்னும்<br />இடைப்பட்ட இப்படியான இருண்ட காலங்கள்<br />இம்சிக்காமல் விடுவதில்லை<br />இப்படியான முதல் காதலர்களை.<br /><br /><br /><br />எஸ்.எம். ஜுனைத் ஹஸனீ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2078914105239598485-2048115412764070658?l=junaid-hasani.blogspot.com' alt='' /></div>ஜுனைத் ஹஸனிhttp://www.blogger.com/profile/05885533532766119274noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2078914105239598485.post-64191393759692625262008-08-27T11:46:00.000-07:002008-08-27T11:53:16.079-07:00எல்லாம் இருந்தும்<br />இல்லாத ஒன்றின் தேடலில்<br />கனத்துப் போயிருக்கிறது மனம்<br /><br />எடுத்து வைத்த எழுதாத பேனா<br />இல்லாத முடிக்கான<br />நாகரீக சீப்பு<br />உட்புறம் காலியான<br />மதிப்பான கைப் பை<br />அரசுப் பேருந்துக்காய்<br />தேடி எடுத்த சில்லறை<br />திருகலில் பாதியும்<br />தட்டலில் பாதையுமாய்<br />மூச்சிரைக்க ஓடும் <br />ஹைதர் கால கைக் கடிகாகரம்<br /><br />எல்லாம் அச்சுப் பிசகாமல்<br />எடுத்து வைத்தும்<br />ஏதோ ஒன்று இல்லையென்று<br />இயம்பிக் கொண்டே இருக்கிறது<br />ஒன்று என்னுள் <br /><br />வீடு தாண்டி வெகுதூரம்<br />உடல் பயணப்பட்ட பிறகும்<br />என் ஆறடி அறையையே<br />அளந்து கொண்டிருக்கிறது<br />என் மனம் மட்டும்.<br /><br />இளித்தவருக்கு இளித்து<br />சம்பிரதாய விசாரிப்புகளுக்கு<br />நலம் சொல்லி<br />என்ன! சாப்பிடவா?<br />பந்தியில் பார்த்து <br />அறிவாய் கேட்ட ஒருத்தருக்கு<br />ஆம் சாப்டத்தான்<br />மேதாவியாய் பதிலுரைத்து<br />வேசியாய் என் உடல்<br />சகலருக்கும் <br />இசைந்தாடிக் கொண்டிருந்தும்<br />இரவுக் கோட்டானாய்<br />என் மனம்<br />என் அறையின் <br />மூலை முடுக்கெல்லாம்<br />மாறி மாறி அமர்ந்து கொணடிருக்கிறது<br /><br />எதுவும் மறக்கப்படவில்லை<br />எல்லாம் சரியென்று<br />எத்தனை முறை <br />என் இதயத்திற்கு உரைத்தும்<br />பதறி பதறியே <br />பழக்கப்பட்டுப் போன இதயம்<br />பதற்றத்தை தணிக்க மறுக்கிறது<br />ஒவ்வொரு பயணங்களிலும்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2078914105239598485-6419139375969262526?l=junaid-hasani.blogspot.com' alt='' /></div>ஜுனைத் ஹஸனிhttp://www.blogger.com/profile/05885533532766119274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2078914105239598485.post-20557610703163071022008-08-22T12:41:00.000-07:002008-08-22T12:44:50.669-07:00எவருமற்ற அனாயாச சூழல்களில்<br />இறக்கி விடப்படும்<br />பாலைவன கால் தடங்களாய்<br />இருத்தி விடப்படுகின்றன<br />சிலர்களின்<br />மறைவுகளுக்குப் பின்னாலான<br />மிஞ்சிய வாழ்க்கைத் தடயங்கள்!<br />காற்றோடு சேர்ந்து காலங்களும்<br />கபளீகரம் செய்து விடுகின்றன<br />எந்த வடுவையும் மிச்சமிடாமல்<br /><br />கூடிக் கழித்த பொழுதுகளில்<br />கற்பாறைச் சிதைவுகளிலோ<br />வானுயர்ந்த மர மட்டைகளிலோ<br />உரித்துச் சிதைத்துப் பொறிக்கப்படும்<br />ஈரடிப் பெயர்களாய்<br />எந்த ஆக்கப் பூர்வமுமின்றி<br />வெறும் பெயர்களாய் எஞ்சி நிற்கின்றன<br />தான்தோன்றினர்களின்<br />சில தற்புகழ்ச்சித் தடயங்கள்<br /><br />பருந்துகளும் கோட்டான்களும்<br />நோட்டமிட்டுத் திரியும்<br />பழைய பாழ் பங்களாக்களாய்<br />சோக கீதமிசைத்துத் திரிகின்றன<br />எல்லாம் பெற்று வாழ்ந்து<br />எதுவுமற்று மறைந்த<br />மாண்புமிகுக்கள்<br />மண்ணில் விட்ட தடையங்கள்<br /><br />நாலைந்து செந்நாய்கள் கூடி<br />மிச்சமிட்டுச் சென்ற<br />பருத்துக் கொழுத்த<br />பிணத்தின் தடயங்களாய்<br />உருட்டிப் புரட்டிக் கொழுத்த<br />ஊளைச் சதைகளின்<br />பெருகி வலுத்தத் தடையங்களைக் கூட<br />தின்று தெறித்து ஏப்பம் விடுகின்றன<br />பிணந் திண்ணி மணல்கள்.<br /><br />எவரோ எப்போதோ விதைத்து<br />வளர்ந்து வலுத்து நிற்கும்<br />உருண்டு திரண்ட ஆலமரமாய்<br />தன் காலத்திற்கப்பாலும்<br />நிழலிட்டுக் குளிரூட்டிக் கொண்டிருக்கின்றன<br />நான் வருத்தி நாம் வளர்த்த<br />நல்லவர்கள் தடயங்கள் மட்டும்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2078914105239598485-2055761070316307102?l=junaid-hasani.blogspot.com' alt='' /></div>ஜுனைத் ஹஸனிhttp://www.blogger.com/profile/05885533532766119274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2078914105239598485.post-12292430429687029872008-08-12T03:39:00.000-07:002008-08-12T03:42:20.176-07:00<span style="font-size:85%;"><br /><br /><span>எங்கோ</span> <span>விரியும்</span><br /><span>கண்களுக்குள்</span> <span>அடங்கா</span><br /><span>உள்ளங்களில்</span> <span>நின்று</span> <span>போகும்</span><br /><span>ஒற்றைக்</span> <span>காட்சிகள்</span><br /><br /><span>மீண்டும்</span> <span>ஒரு</span> <span>முறை</span><br /><span>தேடியெடுத்து</span> <span>தூசி</span> <span>தட்டி</span><br /><span>இதய</span> <span>நாளங்களுக்கு</span><br /><span>அஞ்சலனுப்புகின்றன</span><br /><span>எப்பொழுதோ</span><br /><span>வேண்டா</span> <span>வெறுப்பாய்</span><br /><span>சேமிக்கத்</span> <span>திணிக்கப்பட்டிருந்த</span><br /><span>மூளை</span> <span>நரம்புகள்</span><br /><br /><span>பெரிய</span> <span>காட்</span><span>சிகளென்றும்</span><br /><span>சிதைந்து</span> <span>போன</span><br /><span>தோரணைகளென்றும்</span><br /><span>புறக்கணித்தல்களோ</span><br /><span>காரணமிடும்</span> <span>ஒத்திப்போடல்களோ</span> <span>அன்றி</span><br /><span>அப்படியே</span> <span>இதயமும்</span><br /><span>காட்சிகளை</span> <span>தின்று</span><br /><span>அதன்</span> <span>சாறை</span> <span>உமிழ்கிறது</span><br /><br /><span>சாறைப்</span> <span>பிழிந்து</span><br /><span>வார்த்தைகளெடுக்கும்</span><br /><span>மற்றொரு</span> <span>வித</span> <span>சுத்திகரிப்புகளில்</span><br /><span>அந்தச்</span> <span>சாறுகள்</span><br /><span>அலைக்கழிக்கப்படுகின்றன</span><br /><span>இதயத்திற்கும்</span> <span>நாவுக்குமாய்</span>.<br /><br /><span>தோற்றமெடுத்த</span> <span>வார்த்தைகளை</span><br /><span>அல்லவைகளை</span> <span>சலித்து</span><br /><span>ஏற்றவைகளை</span> <span>குவித்தெடுத்து</span><br /><span>துப்புவதற்கு</span> <span>தோதுவாய்</span><br /><span>நாவுகள்</span><br /><span>தங்கள்</span> <span>நுனிகளில்</span><br /><span>சேமித்துக்</span> <span>கொண்டிருக்கும்</span><br /><span>அனாயாச</span> <span>சூழல்களில்</span><br /><span>ஒலிக்கும்</span> <span>தொலைபேசியும்</span><br /><span>அழைக்கும்</span> <span>அலுவல்களும்</span><br /><span>கதற</span> <span>கதற</span><br /><span>அறுத்துப்</span> <span>போடுகின்றன</span><br /><span>முக்கால்</span> <span>வாசி</span> <span>ஜனித்துப்</span> <span>போன</span><br /><span>பச்சிளங்</span> <span>கவிதைகளை</span>.<br /><br /><br />எஸ்.எம்.ஜுனைத் ஹஸனி.<br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2078914105239598485-1229243042968702987?l=junaid-hasani.blogspot.com' alt='' /></div>ஜுனைத் ஹஸனிhttp://www.blogger.com/profile/05885533532766119274noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2078914105239598485.post-49143767969807177242008-08-05T01:21:00.000-07:002008-08-05T01:22:30.138-07:00<span style="font-weight: bold;font-size:130%;" ><br /><br />எதுவும் புலப்படவில்லை<br />சுற்றியிருக்கும் <span>ஓராயிரம்</span> பாதைகளில்<br />எந்தப் பாதையை ஏறெடுப்பதென்று<br /><br />கம்பளம் விரித்தாற் போல்<br />பவுசாய் தெரியும்<br />பசேலென்ற பாதைகளெல்லாம்<br />பாதியில் நின்றும் போகலாம்<br /><br />பாதையே தெரியாத பல பாதைகள்<br />கொண்டு போயும் சேர்க்கலாம்<br /><br />எல்லோரும் செல்கிறார்களென்று<br />எதிலொன்றோ பயணிக்கப்போய்<br />எக்குத்தப்பாய் மாட்டிக் கொள்கையில்<br />எல்லோரையும் குறைபட்டு லாபமில்லை.<br /><br />சொல்லாமல் சென்றடைந்தவனிடம்<br />சொல்லியிருந்தால் வந்திருப்பேனென்று<br />நொந்து கொள்வதில் அர்த்தம் இல்லை.<br /><br />இப்படி ஏறி அப்படி இறங்கும்<br />குறுக்குப் பாதை காட்டுங்கள்<br />கோடி பணம் தருகிறேனென்று<br />எக்குத்தப்பாய் சிந்திக்கும்<br />அறிவு ஜீவிகள் ஒரு புறம்<br /><br />சென்றவன் வந்து<br />வழி சொல்வானென்று<br />செல்லும் பாதையில்<br />கடை விரித்தமர்ந்திருக்கும்<br />மேதாவிகள் மறு புறம்<br /><br />பாதையில் வாய்த்துவிட்டதென்பதற்காய்<br />கல்லிடமும் மரத்திடமும்<br />வழித்தடம் கேட்டு புரளும்<br />மகா மேதாவிகள் மத்தியப் புறம்<br /><br />பாதசாரிகளை இம்சிக்கா<br />அவரவர்களின் எந்தப் பாதையும்<br />நல்ல பாதையென<br />நானும் நாலு வார்த்தை<br />சொல்லப் போனால்<br />என்னிடமும் ஒருவன் வருகிறான்<br />மாலையைத் தூக்கிக்கொண்டு<br />நீங்கள்தான் எனக்கு<br />நல்லதொரு வழியை காட்டவேண்டுமென்று.<br /><br /><span style="font-size:100%;">எஸ்.எம்.ஜுனைத் ஹஸனி</span><br /><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2078914105239598485-4914376796980717724?l=junaid-hasani.blogspot.com' alt='' /></div>ஜுனைத் ஹஸனிhttp://www.blogger.com/profile/05885533532766119274noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2078914105239598485.post-85010804591857543612008-08-05T01:05:00.000-07:002008-08-05T01:11:53.363-07:00<span style="font-size:130%;">எதிர் பாராதவாறு<br />காதுகளில் அறையப்படும்<br />எதிராளிகளின் சில வார்த்தைகள்<br />அப்படியே புடம் போட்டு<br />அமர்ந்து கொள்கின்றன<br /><br />அவ்வப்போது வலியைக் கூட்டி<br />இருத்தலை உணர்த்தும் ரணங்களாய்<br />உடற்கூறுகளில் ஊடுருவிப் போய்<br />உறுத்திக்கொண்டே இருக்கின்றன<br /><br />இருந்த போதும் நொந்து கொண்டு<br />இல்லாத போது வெந்து கொண்டு<br />இப்படியாய் சராசரி வாழ்க்கை<br />ஒரு புறம் தொடர்ந்து கொண்டிருப்பினும்<br />அந்த வார்த்தைகள் மட்டும்<br />சற்று முன் மூட்டிய தணலாய்<br />கொட்ட கொட்ட விழித்திருக்கின்றன<br /><br />அவ்வப்போது வாழ்வில் நிகழும்<br />பெருத்த ஏற்றங்களுக்கு கூட<br />அவ்வார்த்தைகள் சமாதானமடைவதில்லை<br /><br />வீறிட்டு அழும் குழந்தையை<br />தேற்றும் கிலுகிலுப்பைகளாய்<br />தற்சமய சரிகட்டுதல்களுக்கெல்லாம்<br />அதன் வீரியம் குறைந்து போவதில்லை<br /><br />கர்ப்ப காலம் கழிந்த<br />கருவறைக் குழந்தையாய்...<br /><br />பூமியைப் பிளந்து பீய்ச்சியடிக்கும்<br />எரிமலைக் குழம்புகளாய்...<br /><br />எதிராளியின் முன் தோன்றும்<br />முழு உருவம் அடையும் வரை<br />உடலின் உஷ்ணத்திற்குள்<br />அடை முட்டைகளாகவே<br />அடங்கிக் கிடக்கின்றன<br /><br />எவருடைய ஏடாகூட<br />எக்குத்தப்பான வார்த்தைகளுக்காக<br />நுனி மூக்கு <span>கோபத்தில்</span><br />அவசர வார்த்தைப் பிரயோகம் செய்து<br />அதை குறை பிரசவமாக்கி விடாதீர்கள்.<br /><br /><span style="font-size:100%;"> எஸ்.எம்.ஜுனைத் ஹஸனி</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2078914105239598485-8501080459185754361?l=junaid-hasani.blogspot.com' alt='' /></div>ஜுனைத் ஹஸனிhttp://www.blogger.com/profile/05885533532766119274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2078914105239598485.post-66119817650392107512008-08-05T00:54:00.000-07:002008-08-05T01:04:32.267-07:00<span style="font-size:130%;"><br />பகல்களின்<br />ஆதாயச் சப்தங்களில்<br />அமுங்கிப் போகின்றன<br />பாவப்பட்ட சிலர்களின்<br />பரிதாபத்திற்குரிய<br />விசும்பல்கள்<br /><br />ஆதிக்கக்கார அடக்குமுறைகளுக்கும்<br />கசிந்து வெளியேறும்<br />மானமிழப்பு அஞ்சுதல்களுக்கும்<br />ஒத்திவைக்கப்பட்ட விசும்பல்கள்<br />மீண்டும் மையம் கொள்கின்றன<br />இமைகள் மூடிக்கொள்ளும்<br />இரவு நேரங்களில்<br /><br />உயிர்க் கூடல்களின்<br />ஏற்ற இறக்க மூச்சுகளும்<br />நிசப்தம் கலைக்காத<br />உண்டு தெறித்த<br />வேட்டை நாய்களின்<br />இரவு ஊளைகளும்<br />தாளம் தப்பாமல்<br />காற்றுக்குத் தாளமிடும்<br />கதவுகளின்<br />தட தட சப்தங்களும்<br />மீண்டுமொரு முறை<br />அடக்கி வைக்கின்றன<br />விசும்பல்களை<br /><br />வானின் நீலங்களாய்<br />நிலவின் களங்கங்களாய்<br />ஒட்டிக்கொண்டிருக்கும்<br />உடலுறுப்புக்களாய்<br />அப்படியே உறைந்து போய்<br />பழக்கப்பட்டுப் போகின்றன<br />அவர்களின் விசும்பல்கள்<br /><br />எப்பொழுதாவது வழங்கப்படும்<br />பண்டிகைச் சலுகைகளாய்<br />அடுக்களை சுவர்களுக்குள்<br />முடித்துக் கொள்ள மட்டும்<br />சில விசும்பல்களுக்கு<br />அனுமதி அளிக்கப்படுகின்றன<br /><br />விக்கி இழுத்து<br />உயிர் விடும்<br />அடிபட்ட பறவையாய்<br />விசும்பி விசும்பியே<br />உயிர் நீத்த<br />அல்பாயிசுக்காரர்களின்<br />துக்கம் கேட்கச் செல்கையில்<br />காதுகளை கொஞ்சம்<br />கூர் தீட்டிக் கொள்ளுங்கள்<br />காதுடைக்கும்<br />ஒப்பாரி சப்தங்களோடு<br />சில விசும்பல் ஒலிகளும்<br />காற்றில் கரைந்து வரக்கூடும்.<br /><br /><br /><br /><span style="font-size:100%;">எஸ்.எம்.ஜுனைத் ஹஸனி</span><br /><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2078914105239598485-6611981765039210751?l=junaid-hasani.blogspot.com' alt='' /></div>ஜுனைத் ஹஸனிhttp://www.blogger.com/profile/05885533532766119274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2078914105239598485.post-45781726661776878152008-08-05T00:50:00.000-07:002008-08-05T00:53:08.003-07:00<span style="font-size:100%;"><br /><br />கொல்லைப் <span>புறங்களில்</span><br /><br />நுழைந்து வெளியேறும்<br /><br />சில கூடாத ஆசாமிகளாய்<br /><br />இதயங்களை விட்டு விட்டு<br /><br />கண்களின் வழியாக<br /><br />உள்ளுக்கிறங்குகின்றன<br /><br />சில காட்சிகள்<br /><br /><br /><br />தரம் பிரித்து<br /><br />தூசி தட்டி<br /><br />மூளைக்கு அனுப்பும்<br /><br />வண்ணான் பணி பற்றியெல்லாம்<br /><br />கண்கள் கசக்கிக் கொண்டிருப்பதில்லை<br /><br />தங்கள் மூளைகளை<br /><br /><br /><br />காட்சிகளின்<br /><br />முதல் பரிணாமங்களையும்<br /><br />இறுதி முடிவுரைகளையும்<br /><br />மூன்றாந்தர விஷயமாகத்தான்<br /><br />கண்களின் கண்களில் படுகின்றன<br /><br /><br /><br />காட்சியின் தத்ரூபம் பற்றிய<br /><br />உள்ளம் எடுத்துரைக்கும்<br /><br />உபதேசத்துக்கெல்லாம்<br /><br />கண்கள் தாழ்த்தி விடுவதில்லை<br /><br />தங்கள் காதுகளை<br /><br /><br /><br />இருத்திக் கொண்ட<br /><br />காட்சிகள் வழியே<br /><br />விறு விறுவென்று<br /><br />தன் கால்களை அசைத்து<br /><br />பயணப்பட்டு விடுகின்றன<br /><br />கண்கள்<br /><br />பாதி பாதையில்<br /><br />பாதை முடிந்த பிறகும்<br /><br />உடுத்தியிருக்கும்<br /><br />மேல் சட்டையாய்<br /><br />தங்கள் பழிகளை<br /><br />உருவிக் கொண்டு<br /><br />கூசாமல்<br /><br />இன்னொரு பயணங்களை<br /><br />தேட ஆரம்பித்து விடுகின்றன<br /><br /><br /><br />அறியாத புரியாத ஒருவன்தான்<br /><br />எங்கிருந்தோ விரோதியாய்<br /><br />குதிக்க வேண்டிய<br /><br />அவசியங்களெல்லாம் இல்லை<br /><br />சதா உங்களுக்காய்<br /><br />அழுது வடிவதாய்<br /><br />சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் கண்கள்தான்<br /><br />தேரிழுத்து தெருவிலிடும் பணிகளை<br /><br />கச்சிதமாய் செய்து முடிக்கின்றன.<br /><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;">எஸ்.எம்.ஜுனைத் ஹஸனி</span><br /><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2078914105239598485-4578172666177687815?l=junaid-hasani.blogspot.com' alt='' /></div>ஜுனைத் ஹஸனிhttp://www.blogger.com/profile/05885533532766119274noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2078914105239598485.post-42744298599379467932008-07-19T04:49:00.000-07:002008-07-19T05:00:37.037-07:00<span style="font-size:100%;"><br /><br /></span><span style="font-size:100%;">உள்ளதை உள்ளபடி<br />உற்று நோக்குவதில்<br />சிறப்பென்ன உள்ளது!<br /><br />கிளியை கிளியென்றிருந்தால்<br />அர்ச்சுனனும் இன்று<br />அரியா சுனன்தான்<br /><br />பத்தோடு செல்லும் ஓநாய்களில்<br />பதினோராவது ஓநாய்<br />அரபி காட்டுமிராண்டியென்று<br />சென்றிருந்தால் முஹம்மது<br />விதி நொந்து<br />நாம் வீடுகளின்<br />நாய் <span>தரிக்குமிடங்களிலெல்லாம</span><br />ஒரு அரபி நின்றிருப்பான்<br /><br />அங்கங்கள் குலுங்க<br />தங்க மாந்தர்தம் செல்ல<br />கை கால் முளைத்த<br />இரண்டாம் மனித ஜாதியன்றி<br />வேறில்லையென்பவனை<br />ஆண்மையற்றவனென்று<br />அகிலமும் இகிழுரைக்கும்<br /><br />பொருளை பொருளாயில்லாமல்<br />அதன் அருளின்<br />ஆழம் நோக்குங்கள்<br /><br />கனம் உருட்டும் சக்கரங்களாய்<br />மனித கால்களையும்<br />கனி கொய்யும் துரட்டிகளாக<br />மனித கரங்களையம்<br />சுற்றிய உங்களருட்பார்வை<br />வற்றிப் போகாமல<br />சுற்ற விடுங்கள்<br />உலகம் சுற்றி.<br /><br />எஸ்.எம்.ஜுனைத் ஹஸனி<br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2078914105239598485-4274429859937946793?l=junaid-hasani.blogspot.com' alt='' /></div>ஜுனைத் ஹஸனிhttp://www.blogger.com/profile/05885533532766119274noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2078914105239598485.post-69968335516710599452008-07-16T03:38:00.000-07:002008-07-16T03:40:15.972-07:00<span style="font-size:100%;"><br /><br />கடந்து வந்த பாதைகளை<br />முதலிலிருந்து <span>துவங்குவதைப்</span> போல்,<br /><br />சப்பி எறிந்த கொட்டைகளை<br />தட்டில் ஏந்தி தருவதைப் போல்,<br /><br />கொஞ்சம் விவரமாகவும்<br />கொஞ்சம் விகாரமாகவும் வேண்டுமானால்<br />தொண்டை கக்கிப்போட்ட உணவுகளை<br />திரும்ப உள்ளுக்கனுப்பவதைப் போல்,<br /><br />இப்படித்தானிருக்கிறது<br />இதை விட்டு அதைச் செய்திருக்கலாம்<br />இதற்கு பதிலாய் அதை படித்திருந்திருக்கலாம்<br />இவளை விட்டு அவளை கட்டியிருக்கலாம்<br />இப்படியாய் கழிந்து போன<br />கால நீட்சிகளை கட்டளைகளுக்கேற்ப<br />வளைத்துக்கொள்ள முயல்வதும்.<br /><br />காலச் சக்கர சுழல்களில்<br />எட்டி விழும் திசைகளும்<br />ஒட்டி இருக்கும் துணிகளும்<br />சுற்றி கிடக்கும் சூழ்நிலையும்<br />கேட்டுப் பெறம் வரமில்லை<br /><br />விதைகளை <span>உற்பத்திப்பது</span><br />மரங்களாயினும்<br />விளையும் நிலங்களை<br />காற்றுதான் நிர்ணயிக்கிறது<br /><br />முட்டி நிற்கும் பாதைகளில்<br />வந்த வழியை வசையாமல்<br />வெட்டி எடுத்து பாதை படைப்போம்.<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2078914105239598485-6996833551671059945?l=junaid-hasani.blogspot.com' alt='' /></div>ஜுனைத் ஹஸனிhttp://www.blogger.com/profile/05885533532766119274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2078914105239598485.post-83171787515853234932008-07-13T00:36:00.000-07:002008-07-13T00:52:18.602-07:00<span style="font-size:100%;"><br /><br /><br /><br /><br /><span>வாட்ட</span> சாட்டமாய்<br />கொஞ்சம் புது நிறமாய்<br />பற்கள் எடுப்பாய்<br />என்றெல்லாம்<br />வர்ணிக்கமுடியா வஸ்துவது<br /><br />நீட்டி மடக்கி வகுக்கும்<br />அளவுகளுக்குள் எல்லாம் அது<br />அடைந்து போவதில்லை<br /><br />கடாசி எறியும்<br />கடவுத் தேதிகளும்<br />அதற்கில்லை<br /><br />நாடி பிடித்து<br />நாளையைச் சொல்லும்<br />நாதர்கள் கூட<br />அதைப் பற்றி பேசுவதில்லை<br /><br />கெஞ்சி கூத்தாடும்<br />சிறுபிள்ளையாய் சிலநேரம்<br /><br />செய்து முடியென்ற<br />உரிமைக் கட்டளைகளின்<br />மொத்த உருவமாய் பல நேரம்<br /><br />கத்தி முனையில்<br />காரியம் வாங்கும்<br />கள்வனாய் வெகு நேரம்<br /><br />இப்படியாய் ஜனிக்கும்<br />அவற்றின் பல அவதாரங்கள்<br />தசாவதாரங்களையும் தாண்டி<br /><br />மண்ணை வென்றவனும்<br />பொன்னை வென்றவனும்<br />அவர்களின் ‘என்னை’ வென்றவன்<br />எவனுமில்லை<br /><br />அதைத்தான் அழிவின்<br />மூலப்பொருளென்ற புத்தனும் கூட<br />துறக்க வழி சொன்னான்<br />அழிக்க வழி தெரியாமல்.<br /><br />எஸ்.எம்.ஜுனைத் ஹஸனி<br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2078914105239598485-8317178751585323493?l=junaid-hasani.blogspot.com' alt='' /></div>ஜுனைத் ஹஸனிhttp://www.blogger.com/profile/05885533532766119274noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2078914105239598485.post-50480532887351891462008-07-12T00:38:00.000-07:002008-07-12T01:04:22.699-07:00<span style="font-size:180%;"><br /><br /><span style="font-size:100%;">வறண்ட தொண்டையும்<br />வற்றிய வயிறுமாய்<br />ஏழாமிட சூரியப்பெயர்ச்சியை<br />வழியின் விழியாய் எதிர் நோக்கியிருக்கிறேன்<br />விரதத்தை விலக்கிக்கொள்ள<br /><br />சுக்கிர உக்கிரமம் தணியட்டுமென்று<br />இயற்கை உபாதைகளை கூட<br />அந்தந்த இடங்களில்<br />அப்படியே இறுக்கியிருக்கிறேன்.<br /><br />ராகுவும் கேதுவும் சற்று ஒழியட்டுமென்று<br />வாசல் தட்டிய தாபல்காரனையும்<br />வாசலோடு வைத்திருக்கிறேன்<br /><br />மிதுன கோபால்<br />மேஷ ரமேஷ்<br />கடக சுந்தர்<br />நண்பர்களைக்கூட<br />இப்படித்தான் அழைக்கிறேன்<br /><br />நெஞ்சைப்பிடித்து சாய்ந்த தந்தையையும்<br />வராண்டாவில் கிடத்திவிட்டு<br />சனியின் அனுகூலத்தை<br />நாட்காட்டியில் மேய்கிறேன்<br /><br />கணிணியில் நிரல் எழுதும்<br />விஞ்ஞான யுகத்தில்<br />கணிணியில் ஜாதகம் எழுதும்<br />விஞ்ஞான ஜோஸியன் நான்.</span><br /><br /><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:85%;">எஸ்.<span>எம்</span>.<span>ஜுனைத்</span> <span>ஹஸனி</span><br />junaidhasani@gmail.com</span><br /></span><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2078914105239598485-5048053288735189146?l=junaid-hasani.blogspot.com' alt='' /></div>ஜுனைத் ஹஸனிhttp://www.blogger.com/profile/05885533532766119274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2078914105239598485.post-17962866746635828562008-07-09T22:50:00.000-07:002008-07-09T22:56:56.227-07:00<div style="color: rgb(0, 153, 0);" class="smallfont"> <strong> </strong> </div> <hr style="color: rgb(0, 153, 0);" size="1"> <!-- / icon and title --><!-- message --> <span style="color: rgb(0, 153, 0);"><br />ஆடி அசைந்து அலுத்த<br />பாதி சதைகளும்<br />அலுப்புத் தட்டாமல் ஆட்டமிடும்<br />மீதி சதைகளும்<br />கவ்விப்பிடித்திருக்கின்றன<br />மொத்த சதைகளை.<br /><br />ஓட்டம் கண்டே உறைந்து போன<br />கிழட்டுக் குருதிகளும்<br />உஷ்ணம் தணியாமல்<br />உறவாடிக் கொண்டிருக்கும்<br />அவற்றின் பேரன் பேத்திகளும்<br />அழுகிப்போகும் பிண்டத்திற்கு<br />உப்பிட்டுக்கொண்டிருக்கின்றன.<br /><br />மெதுவாய் முறைத்துச்செல்லும்<br />சில சம்பிரதாய நினைவுகளும்<br />அருகில் வந்து எச்சரித்துச் செல்லும்<br />ஆரம்ப கால பிரயாசைகளும்<br />இன்னுமா இருக்கிறாயென்று<br />கூறுபோட்டுச் செல்லும்<br />சில விரோதிக் கனவுகளும்<br />நிலுவையிலாகா வண்ணம்<br />என்னை உயிருடையான் பட்டியிலில்<br />இன்னும் இழுத்திப்பிடித்திருக்கின்றன.<br /><br />தொண்டை வரை எவ்வி விட்ட<br />உயிர்க்கற்றையை<br />கெஞ்சிக் கூத்தாடி உள் அனுப்பும்<br />தீவர பணியில் இறங்கியிருக்கின்றன<br />இவையனைத்தும சேர்ந்து.<br /><br />பற்றியெரியும் ரோமில்<br />பிடிலிசைத்த பேதகனாய்<br />தூரத்தெரியும் ஒருத்தியின் முன்னழகில்<br />மஞ்சமிட்டக்கொண்டிருக்கும் என் மனதை<br />என்னவென்று சொல்வது!<br /><br /></span><span style="color: rgb(0, 153, 0);"> எஸ்.எம்.ஜுனைத் ஹஸனி.<br /><a href="mailto:junaidhasani@gmail.com">junaidhasani@gmail.காம்.</a></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2078914105239598485-1796286674663582856?l=junaid-hasani.blogspot.com' alt='' /></div>ஜுனைத் ஹஸனிhttp://www.blogger.com/profile/05885533532766119274noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2078914105239598485.post-37490300322274897292008-07-08T05:53:00.000-07:002008-07-08T05:55:04.671-07:00<span style="font-size:130%;"><br /><br /><br />அளவு கோல் தேவையில்லை<br />அவ்வப்போது கடித்துக்கொள்ளும்<br />நாச்சேதாரமும் இல்லை<br />ஒன்றுமில்லாததிற்கெல்லாம்<br />காற்றில் வீணைமீட்டும் அவசியமில்லை<br />எப்படி பேசுவதன்று<br />தலையை பிடித்துக்கொள்ளவும்<br />இப்படியா பேசினேன்று<br />தலையில் அடித்துக்கொள்ளவும்<br />அவசியமில்லை<br />பழைய வார்த்தை<br />தங்கிப் போயிருக்குமோவென்று<br />பம்மிப் பேசவும் விம்மி அழுகவும்<br />தேவையே இல்லை<br />ஒரு வாசகமென்றாலும்<br />அது பெரு வாசகமென்று<br />முச்சந்தியில் நிற்க வைத்து<br />நாக்கைப்பிடுங்கும் கேள்வி<br />எப்பொழுது வருமென்று<br />எதிர்பார்க்கத்தேவையில்லை<br />உங்கள் நாவுகளே நீண்டு<br />உங்கள் கழுத்துக்களை<br />கட்டி நெறிக்கும்<br />கனவுகளை கண்டிப்பாய்<br />காணும் அவசியமில்லை<br />எல்லாவற்றிக்கும் மேலாய்<br />உள்ளாறும் தீயினால் சுட்ட புண்<br />ஆறாதே நாவினால் சுட்ட வடு என்று<br />கீழார்களிடமெல்லாம்<br />தவணை முறையில்<br />உபதேசம் வாங்கிக்கட்டிக்கொள்ளும்<br />நிலையெல்லாம் ஏற்படாது<br />ஒவ்வொரு சாதனைகளுக்குப்பின்<br />சில மௌனங்களும்<br />ஒவ்வொரு வேதனைகளுக்குப்பின்<br />சில நாவுகளும்<br />தொங்கிக்கொண்டிருக்கின்றன<br />என்பதை உணர்ந்துகொள்ளும்போது.<br /><br /><span style="font-size:100%;">எஸ்.எம். <span>ஜுனைத்</span> ஹஸனி</span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2078914105239598485-3749030032227489729?l=junaid-hasani.blogspot.com' alt='' /></div>ஜுனைத் ஹஸனிhttp://www.blogger.com/profile/05885533532766119274noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2078914105239598485.post-22834141322810958842008-07-04T22:31:00.000-07:002008-07-04T22:51:52.831-07:00<span style="font-size:100%;">தனித்தமர்ந்து<br />கரித்துக்கொண்டிருக்கும் ஆதவன்,<br />கீற்றசைத்து<br />இன்னொரு தென்னையை அழைக்கும்<br />ஒரு தென்னை,<br />தான் அங்கிருப்பதை<br />எங்கிருக்கும் ஒன்றுக்கோ<br />முரசுறைக்கும் தோப்புக்குயில்,<br />இன்னொருவரின் வருகையை<br />வாய்பிளந்து வரவேற்கும்<br />ராட்சத கிணறு,<br />உன்னைக்காட்டிலும் பெரியவன் நான்<br />அருகிலிருக்கும் கடலைக்காட்டிடம்<br />எள்ளி நகைந்தாடும் சோளக்காடு,<br />அதற்கு கொஞ்சமதிகம்<br />இதற்கு குறைவென்ற<br />பாரபட்சம் பாரா<br />வயல்களுக்கு நீர் பட்டுவாடா செய்யும்<br />வாய்க்கால் வரப்புகள்,<br />குரைத்துத்துரத்த<br />ஒரு எளியவனைத் தேடி<br />நாக்கைத் தொங்கப்போட்டிருக்கும்<br />தோட்டத்து நாய்கள்,<br />அழகிய அந்த இயற்கைக்கு<br />திருஷ்டி பொம்மையாய்<br />களை பிடுங்கும்<br />அழுக்கடைந்த பெண்கள்,<br />வரப்போர குடிசையில்<br />மண்சட்டிச்சோறு பொங்கும்<br />செல்லாயிப்பாட்டி,<br />கொடுத்ததற்கெல்லாம் சேர்த்து<br />அப்புறம் பெண்டை நிமிர்த்துவிடுவான்<br />என்ற சூட்சமமறியா<br />வைக்கோலை ருசித்து ரசித்து<br />உண்ணும் காளை மாடுகள்,<br />பத்திரமாய் பாதுகாத்துக்கொள்ளுங்கள்<br />இந்தகவிதையை<br />கிராமத்தின் படம் வரைந்து<br />பாகங்கள் குறியென்ற<br />உங்கள் பேரன் பேத்திகளின்<br />பள்ளிப்புத்தக வினாக்களுக்கு<br />விடையளிக்க இது தேவைப்படலாம்.</span><br /><br /><span style="font-size:85%;">எஸ்.எம். ஜுனைத் ஹஸனி <br />junaidhasani@gmail.com<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2078914105239598485-2283414132281095884?l=junaid-hasani.blogspot.com' alt='' /></div>ஜுனைத் ஹஸனிhttp://www.blogger.com/profile/05885533532766119274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2078914105239598485.post-8497147844331505862008-07-03T04:50:00.000-07:002008-07-03T04:56:28.778-07:00<span class=""></span><br /><span class=""></span><br />நமது சண்டைகளில் நொறுங்கிக் கிடக்கும்<br />கண்ணாடித் துகள்களைக் கேட்டால்<br />அது கதறிச்சொல்லும்<br />நமதுறவின் சிதறாத உறுதிப்பாட்டை<br /><br />நமது கோபங்களில் சிக்கிச்சீரழிந்த<br />தலையணைகள் கூறும்<br />நமது பந்தங்களின் நெருக்கமான<br />கன அழுத்தத்தை<br /><br />மாட்டிவிட்டுத்தான் மறு வேலையென்று<br />அப்பாவின் வருகை பார்த்து<br />நீ அழுது வடித்த கண்ணீரை தாங்கிய<br />நமது வீட்டு முற்றம் சொல்லும்<br />வடியாத நமதன்பின் தேக்கங்களை<br /><br />நீ தூங்குகையில் நானும்<br />நான் தூங்குகையில் நீயும்<br />ஒருவொருக்கொருவர் மாற்றி<br />மீசையிட்டுக்கொண்ட<br />பேனா பறைசாற்றும்<br />கசடறியா நம் தெய்வீக முகங்களை<br /><br />நேற்று வந்த ஒருவனுக்காய் நீயும்<br />இன்று வந்த ஒருத்திக்காய் நானும்<br />நமது பிரியங்களின் ஒரு சதவீதத்தை<br />குறைத்துக்கொள்ள வேண்டுமென்ற<br />ஜீரணிக்க முடியா சில நிதர்சனங்களில்<br />நின்றுபோகின்றன நமது தரிசனங்கள்<br /><br />அடுத்த ஜென்ம நம்பிக்கையை<br />அனுவளவு அடைந்திருப்பின்<br />கை கூப்பி உனை கேட்டிருப்பேன்<br />அதிலாவது பிரிவொன்றை ஏற்கா<br />தொப்புள் கொடி உறவை<br />வரமாய் வாங்கி வாவென்று.<br /><br />எஸ்.எம்.ஜுனைத் ஹஸனி<br />junaidhasani@gmail.com<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2078914105239598485-849714784433150586?l=junaid-hasani.blogspot.com' alt='' /></div>ஜுனைத் ஹஸனிhttp://www.blogger.com/profile/05885533532766119274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2078914105239598485.post-21455017336808487092008-07-03T04:18:00.000-07:002008-07-03T04:35:08.224-07:00<span class=""></span><br /><span class=""></span><br />குத்தீட்டியால் குருதி வழிய வழிய<br />குத்தப்படுவதை பிடித்தமென்கிறாயா?<br /><br />உன்னுடமர்ந்து உரையாடிக்கொண்டே<br />உன்னை பிணமாய் படுக்க வைப்பவனில்<br />பாசம் கொல்லப் போகிறாயா?<br />ஆனால் அவ்விருவருமே கொலைகாரர்கள்.<br /><br />கத்தக்கூடவியலா கத்தி முனையில்<br />களவாடப்படுவதை நேசித்துக்கொள்கிறாயா?<br />இரவு உன்னுடன் படுத்தெழுந்து<br />அதிகாலையில் அனைத்தையும்<br />அபகரிக்கப்போகும் சாணக்கியன் ஒருவனை<br />பூஜித்துக்கொள்ளப் போகிறாயா<br />ஆனால் அவ்விருவருமே திருடர்கள்<br /><br />இரு பெரும் மூதேவிகளை விட<br />மூன்றாம் மூதேவி ஒருவனை<br />முக்கிய சீதேவியாக்கலாமென்று<br />மேதாவித்தனமாய் நீ யோசித்தால்<br />இரு கரம் நீட்டி உனை தூக்கியெடுத்து<br />பத்திரமாய் அவ்விருவரில் ஒருவரிடம் சேர்த்து<br />பணப்பெட்டியுடன் பதுங்கிக்கொள்வான்<br />அந்த மூன்றாம் மூதேவி<br /><br />ஆபத்பாந்தவனாய் ஒன்று சொல்கிறேன்<br />எனக்குத்தெரிந்த வரை மட்டுமல்ல<br />எவருக்கும் தெரிந்த வரை<br />ஏக மனதான தீர்ப்பும் அதுதான்<br />உன் வீட்டு ஈசாணி மூலை தேடிப்பிடித்து<br />வடகிழக்காய் ஒருக்கணித்துப் படுத்து<br />பேசாமல் விதியை நொந்து கொள்<br />ஐம்பதாண்டு கால சுதந்திர இந்தியா<br />வேற்றுமையில் கண்ட ஒற்றுமைகளை விட<br />நொந்துதல்களில் கண்ட ஒற்றுமை அதிகம்.<br /><br /><span style="font-size:85%;">எஸ்.எம்.ஜுனைத் ஹஸனி </span><br /><span style="font-size:85%;">junaidhasani@gmail.com</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2078914105239598485-2145501733680848709?l=junaid-hasani.blogspot.com' alt='' /></div>ஜுனைத் ஹஸனிhttp://www.blogger.com/profile/05885533532766119274noreply@blogger.com2